Producent marki Dixon zaprasza do obejrzenia filmu z wycieczki po fabryce. Obejrzeć można technologiczne ciekawostki z zakresu produkcji bębnów od momentu wybierania drewna do finalnego produktu.

film pod linkiem:

http://www.youtube.com/watch?v=eBEuS9Uuy-Q&feature=player_embedded

producent: www.dixondrums.com

dystrybutor: www.soundtrade.pl

Jim Stanek, manager produktu Dixon Drums prezentuje bęben basowy 22″x18″ Outlaw, uzbrojony w naciąg Evansa. Jim pokazuje brzmienie używając twardej i miękkiej strony bijaka, ukazując różnice w emitowanej barwie dźwięku. Nagrań dokonano w InnerSpaceSoundLabs.

Obejrzyj prezentację: http://www.youtube.com/watch?v=77cRPvcvBps&feature=player_embedded

producent: www.dixondrums.com

dystrybutor: www.soundtrade.pl

Producent marki Dixon zasila w swoje bębny występy uświetniające tegoroczne EXPO w Szanghaju. Producent ma dzięki temu okazję zaprezentowania się szerokiej publiczności- średnio dwustu tysiącom odwiedzających dziennie! Firma jest przekonana, że jej bebny Artisan Series zostaną zapamiętane przez miliony.

producent: www.playdixon.pl

Więcej zdjęć dixona z Expo: http://www.playdixon.com/news_info_100630.aspx

dystrybutor: www.soundtrade.pl

Pierwsze spostrzeżenie – nowoczesny, profesjonalnie wyglądający zestaw z megacentralką, wyraźnie różniący się od „zwykłego” Demona – chyba adresowany dla głośniejszych perkusistów. Za chwilę zobaczymy, czy tylko dla nich…

Dixon to na naszym rynku coraz bardziej popularna marka perkusyjna. Znana dotychczas z wysokiej jakości osprzętu perkusyjnego dostępnego w szerokim wyborze i w niezłych cenach pokazuje nowe (na naszym rynku) oblicze producenta zestawów perkusyjnych. Stąd też podejrzewam zmiana wizerunku marki odzwierciedlona chociażby w nowym logo, które nabrało okrągłego, bardziej „perkusyjnego” kształtu. Nowe są też hasła reklamujące perkusje Dixona śmiało nawiązujące do kwestii brzmienia jako najbardziej istotnej cechy instrumentów producenta z Formozy. Sprawdźmy, zatem czy nie jest to jedynie zabieg marketingowy i czy brzmienie oraz inne cechy użytkowe Demona Custom Maple są godne polecenia?

Specyfikacja

Testowany zestaw perkusyjny składał się z następujących elementów:

- wielki bęben 22” × 20” (głębia!),

- werbel 14” × 5,5”,

- tomy wiszące (wszystkie!): 10” × 8”, 12” × 9”, 14” × 12”,

- komplet statywów z serii Invader model 9280 – statyw na hi-hat PSH9280, statyw do werbla PSS9280, pedał do bębna PP9280 i uchwyty mocujące tomy do statywów. Do tego dwa statywy łamane z nieco wyższego modelu serii Invader – PSY9290I o jeszcze grubszych rurkach i stabilniejszej podstawie. Bardzo słusznie! W końcu na każdym z nich oprócz talerzy mocowane są wiszące tomy. Wysoka jakość „żelastwa” znana z najwyższych serii (Kinde) widoczna jest też tu.

A teraz popatrzmy do cennika… poniżej 3800 zł? Po przetarciu oczu cena nie zmienia się – jak to możliwe? Może tylko tak wygląda? Zaraz się przekonamy. Ale wcześniej – można dokupić też osobno: wspomniany wielki bęben 22” × 20”, mały tom 8” × 7” oraz większy floor tom 16” × 14”. Czyli zbudować sobie pokaźny zestaw, wciąż w supercenie. Ciekawe.

Oględziny

Bębny wykończone są znakomicie. Lakier na wysoki połysk, kilka różnych kolorów, w tym dostarczone do testów Natural Maple oraz Sienna Burst (który jest nieznacznie droższy) – instrumenty są również polakierowane wewnątrz, co rzadziej się zdarza. Gładka w dotyku powierzchnia tak z zewnątrz, jak i w środku nie budzi zastrzeżeń. Krawędzie równe (przecież wszyscy są na to wyczuleni). Tomy mają po sześć warstw sklejki, wielki bęben i werbel po osiem, forniry są raczej grubsze, więc nie należy obawiać się o słabą wytrzymałość korpusów. Teraz osprzęt – zwracają uwagę małe, zgrabne, dedykowane dla tego modelu lugi (izolowane od drewna gumowymi podkładkami) oraz ładne i czytelne plakietki z logo. Werbel i wszystkie tomy mają solidne, błyszczące nieskazitelnym chromem obręcze typu die-cast (odlewane) – kolejna aspiracja do wysokiej półki. Zawieszenie tomów niezależne od korpusu – zgrabne – trzymające za dwie śruby i oparte luźno o korpus za pomocą gumowej, stożkowej podpórki, lekko poniżej połowy wysokości. Sprytnie i elegancko. Sprawdzimy ten niecodzienny system na scenie. Otwory wentylacyjne niewidoczne z zewnątrz, ukryte pod tymi właśnie blachami. Do powieszenia tomów na statywach od talerzy zastosowano uchwyty typu L z klamrą „łapiącą” rurkę od statywu w dowolnym miejscu. Pozwoli to na dowolne ustawienie kątów i pozycji każdego bębna.

W wielkim bębnie nie przewidziano otworu na uchwyt do tomów. Racja, bo po co psuć coś tak ładnego? Niech sobie wiszą na statywach, hihi! A tak na poważnie, to ma to istotny pozytywny wpływ na brzmienie samej centrali. Obręcze centralki są drewniane, wykończone w kolorze korpusów – ich grubość i naciąg na dziesięć śrub budzą zaufanie i gwarantują, że nawet naciągi z węższym pierścieniem będą pasować. Całość bębna basowego wsparta jest na dwóch solidnych teleskopowych nóżkach. Każda z nich jest zakończona kolcem, co pozwala na dodatkowe unieruchomienie bębna na śliskiej podłodze.

Osobna sprawa to werbel – porządna maszynka do naciągu sprężyn, mocna i wystarczająco precyzyjna, łoże sprężyn, dziesięć śrub naciągowych – wygląda profesjonalnie.

Naciągi, w które wyposażony jest zestaw, mają logo firmy – białe, powlekane, na wielkim bębnie obydwa mają pierścienie tłumiące od wewnątrz, zaraz przekonamy się, jak brzmią.

Brzmienie

Bierzmy pałki w ręce i pograjmy… Stopa – moc iście diaboliczna (jak na nazwę przystało). Basiści albo nas pokochają i ucieszą się, gdy nagle ich basy dostaną „kopa”, lub znienawidzą, gdy nagle okaże się, kto tak naprawdę gra tu równo. Często słyszę opowieści, jak to naciągi znanych firm specjalistycznych dodają do centralki jakichś czarodziejskich mocy – tymczasem tu na firmowych naciągach wrażenie jest niesamowite – wierzę, że nie tylko za sprawą tych pierścieni tłumiących. Tomy na tle tej stopy wcale nie wypadają blado – ładnie zgrywają się z nią, również ze sobą. Ogólnie cały zestaw łatwo daje się nastroić, a nawet niedokładnie nastrojony nie traci brzmienia. Rezonans bębnów jest raczej krótszy, pewnie za sprawą grubych obręczy, zyskując za to na ataku. Nic nie dudni, brzęczy ani warczy. Strojenie na różne wysokości w dalszym ciągu przynosi pożądane efekty. Również zakres dynamiczny wypada korzystnie, czyli inaczej niż to ująłem we wstępie – nie tylko głośno! Ciszej też się uda. Werbel jest ostry, ale niepozbawiony głębi i charakteru, czuły dynamicznie, rim-shoty to prawie bajka… Przy ogólnie cichszym graniu ta wielka stopka nie przeszkadza, w dalszym ciągu brzmi nisko. Czyli tak naprawdę powinna się nadać do wszystkiego, z wyjątkiem może lekkiego jazzu. Ciekawe jest w dalszym ciągu zawieszenie tomów – nie tłumi korpusów, przy korektach ustawień jest jednak nieco niewygodne – bębenek trochę kołysze się w pionie, utrudniając precyzyjne ustawienie kąta pochylenia. Konkludując, bębny ustawia się w zasadzie raz i trzeba na nich grać (a nie myśleć „co by tu zmienić”), więc szybko można się przyzwyczaić i może nie pożyczać zestawu komuś innemu (żeby z powrotem nie ustawiać). Ja w każdym razie takich bębnów nie pożyczałbym kolegom, hihi!

Podsumowanie

Generalnie zauważyć można, że konstruktorzy zestawu wykorzystali proste, ale sprawdzone i działające rozwiązania. Prawdopodobnie to pozwoliło na utrzymanie ceny na bardzo rozsądnym poziomie. Nie znajdziecie tu nie wiadomo jakich nowinek technicznych, ale czy trzeba ich wszędzie szukać? W zamian dostaniecie przemyślany pod względem projektu i świetnie brzmiący instrument z klasy prawie profesjonalnej, za stosunkowo niską cenę. Aspiracja do wysokiej półki wymaga bardzo dobrej jakości wykonania i również tu nie widać niedociągnięć.

Cena: ok. 3600 zł

Producent: www.playdixon.com

Dystrybutor: www.soundtrade.pl

Testował Marcin „Kanclerz” Kwaśny.

Jako że wielu bębniarzy, niestety, często przy wyborze sprzętu kieruje się utartymi stereotypami, postanowiłem ten test rozpocząć nieco przewrotnie. Sprzęt Dixona jest przecież znany wielu perkusistom, jednak…

Większość z nas nie zdawała sobie dotychczas sprawy z tego, że to na czym gra, jest wykonane tak naprawdę przez producenta, który firmuje tylko część swojej produkcji własnym logo. Zmieniając design, obniżając nieco cenę (w końcu jako producent może sobie na to pozwolić), Dixon daje nam pod własnym szyldem sprzęt najwyższej jakości, czerpiąc z bogatych doświadczeń produkcji dla innych czołowych graczy na tym rynku. W takich krajach jak Stany Zjednoczone Dixon to silna marka stanowiąca solidną alternatywę dla tak znanych marek hardware’owych. I chyba – jak potwierdza to ten test – zasłużenie…

Zapoznając się z ofertą polskiego dystrybutora Dixona zaskoczył mnie bardzo szeroki wybór produktów. Śmiem wręcz twierdzić, że do tej pory nikt w Polsce tak poważnie nie potraktował potrzeb kapryśnego bębniarza, który wciąż szuka nowych możliwości rozbudowy i ulepszenia swojego zestawu instrumentalnego. W katalogu Dixona możemy bez trudu napotkać na taki hardware, o jakim zawsze marzyliśmy. W ofercie znajdziemy nie tylko statywy i pedały, ale także ramy perkusyjne w różnych konfiguracjach, stołki – w tym również z oparciem, tom holdery, gniazda, clampy, śruby, maszynki werblowe, obręcze gięte i odlewane, bijaki, klucze – uffff… Jednym słowem – wszystko, co wymyślono do tej pory, jeżeli chodzi o perkusyjne „żelastwo”.

Z tej jakże bogatej oferty do przetestowania otrzymałem osprzęt Dixona z serii Invader. Seria ta występuje w trzech różnych wersjach wykonania: 9290, 9280 i 9270. Wszystkie je łączy ten sam design i wysoki standard wykonania. Różnice tkwią przede wszystkim w grubościach zastosowanych rurek, wadze, dodatkowym osprzęcie, możliwościach regulacji wysokości statywów, no i oczywiście w cenie poszczególnych wersji. Testowi poddałem statywy i pedały Invader w najbogatszej wersji 9290 posiadające wszystkie przewidzianej w tej serii „bajery”.

Invader w tej wersji to oferta z pewnością już dla praktykujących perkusistów (biorąc pod uwagę wysoką jakość wykonania), choć cenowo może też zachęcić co ambitniejszych żółtodziobów chcących na początku swej przygody z perkusją zainwestować nieco więcej, ale nie przepłacić.

Wygląd i wykonanie

Sprzęcik świeci chromowaną powierzchnią i wygląda solidnie. Statywy są bardzo stabilne, a wykonanie estetyczne i dokładne. Zarówno hi-hat, statyw prosty i łamany oraz do werbla stoją na podwójnych nogach wyposażonych w solidne gumowe podkładki antypoślizgowe. Rurki są grube i wysuwają się bez oporów. Wszystkie statywy wyposażono w „memory lock”. Podczas dwumiesięcznego testowania przy częstym składaniu i rozkładaniu „gratów” nie miałem żadnych kłopotów z montażem czy luzami. Jednak walory estetyczne nie wyczerpują palety zalet serii Invader.

Statywy do talerzy

PSY9290 (prosty ) i PSY9290I (łamany)

Obydwa statywy stoją na podwójnych nogach i są dość masywne. Ramię statywu łamanego można schować do jego wnętrza. Kąt położenia talerza regulujemy skokowo. Statywy mają na główkach grube filce i rurki z tworzywa, które zapobiegają kontaktowi talerza ze statywem. Ramię łamanego statywu ma długość 40 cm – więc można powiedzieć, że standard (tylko 3 cm krótsze od statywów Yamahy czy Mapexa). Średnica rurek statywu: 7/8”, 1” i 1,5”. Zakres wysokości: PSY9290 ok. 76-168 cm / PSY9290I: ok. 76-191 cm. Waga: PSY9290: ok. 3,6 kg, PSY9290I: ok. 4,5 kg.

Statyw do hi-hatu

PSH9290 stoi na trzech podwójnych nogach, które obracają się w płaszczyźnie poziomej, nie ma więc problemu z ustawieniem go obok podwójnej stopy. Możemy również precyzyjnie regulować naciągnięcie sprężyny, a także – dodatkowo – kąt nachylenia dolnej blachy hi-hatu. Ma dwie śruby, które możemy „wkręcić w podłogę” tak, aby całkowicie unieruchomić statyw. Łańcuchowe połączenie pedału z mechanizmem nie generuje zbędnego hałasu – pracuje lekko i płynnie. Maszynka do górnej blachy to działające bez zarzutu tradycyjne rozwiązanie z dwoma podkładkami filcowymi.

Statyw do werbla

PSS 9290 ma podwójne nogi, solidny odlewany kołnierz trójnogu oraz skokową regulację pochylenia kosza w jednej płaszczyźnie. Rury statywu są grube, co nie tylko zwiększa sztywność statywu, ale również – poprzez zwiększone obciążenie – polepsza jego stabilność. Co zasługuje na uwagę to fakt nieograniczonej wręcz regulacji rozwarcia kosza dzięki zastosowanemu w tej wersji systemowi Gearless Tilter. Wejdzie tu zarówno standardowy werbel o średnicy 14”, jak i mniejszy np. 10-calowy picollo. Średnica rurek statywu: 1” i 11/8”. Zakres wysokości: ok. 43-66 cm. Waga: ok. 3,6 kg.

Twin – PP9290D

Przyznam, że sam jestem szczęśliwym posiadaczem twina z wyższej serii Dixona – model Kinde, więc tym uważniej przyjrzałem się stopce z serii Invader. Jest to podwójna stopa z napędem łańcuchowym-podwójnym. Uwagę zwraca – element, którego brakuje produktom innych producentów w tej klasie cenowej, a mianowicie platforma pod lewym i prawym pedałem (z przyklejonymi rzepami), a także kolcami. Rzeczywiście, dzięki temu stopka nawet na dość śliskim podłożu zachowuje się bardzo stabilnie.

Prawy pedał mocujemy do obręczy bębna za pomocą śrubki wystającej z prawej strony mechanizmu – nie musimy dzięki temu „grzebać” łapą pod platformą pedału. Stopka ma podwójne bijaki (plastik/filc), których kąt możemy dowolnie regulować. Pracuje stosunkowo szybko i cicho. Istotny z pewnością jest fakt, że po odkręceniu jednej śrubki można swobodnie regulować kąt nachylenia bijaka względem naciągu. W komplecie dostajemy także kluczyk przymocowany do platformy.

Twin ten ma dwa minusy: producent nie dał nam, niestety, możliwości użycia lewego pedału jako samodzielnego – nie ma w nim miejsca na bijak; po drugie: wygląd – jak na mój gust jest zbyt tradycyjny, choć dla wielu po prostu oldschoolowy.

Podsumowanie

Solidność, solidność i jeszcze raz solidność! Dwa miesiące częstego testowania hardware’u i żadnych zniszczeń w sprzęcie. Wszystko pracuje wciąż jak nowe, co przekonuje mnie, że to hardware wytrzymały i trwały. Cena za poszczególne elementy według mnie może i powinna przyciągnąć każdego, kto poszukuje wysokiej jakości statywów czy pedałów perkusyjnych, a nie chce zrujnować swojego portfela. Jak dla mnie Dixon Invader daje radę…

Producent: www.playdixon.com

Dystrybutor: www.soudtrade.pl

test pochodzi z TopDrummera -Czerwiec/lipiec 2008

Specjaliści z Dixona zauważyli ostatnio wśród perkusistów tendencję do zmniejszania swoich zestawów perkusyjnych, tzn. ograniczania ilości bębnów, wchodzących w skład podstawowej konfiguracji koncertowej. Czyżby kryzys dotknął też pałkerów? Niekoniecznie. Wprawdzie mniejsza ilość „beczek” to mniej wydatków na nowe naciągi, ale też mniej pracy przy rozkładaniu i ponownym składaniu zestawu z koncertu na koncert. Mały zestaw pozwoli oszczędzić miejsce w samochodzie czy zespołowym busie, zmieści się na klubowej scenie, zostawiając jeszcze przestrzeń dla pozostałych muzyków, a także da się łatwiej i szybciej nagłośnić. Dla wszystkich koncertujących perkusistów takie szczegóły mają niebagatelne znaczenie.